Jaką rolę pełnię jako sprzedawca dropshippingowy zgodnie z GPSR?

Jeśli produkt sprzedawany jest pod własną marką, sprzedawca dropshippingowy jest producent, nie dystrybutor

Rolę sprzedawcy dropshippingowego określa to, pod czyją nazwą lub marką produkt jest sprzedawany — a nie to, czy zapasy kiedykolwiek znajdowały się we własnym posiadaniu. Jeśli sklep internetowy sprzedaje produkt pod własną nazwą lub marką, sklep internetowy jest uważany za producenta w rozumieniu GPSR, nawet jeśli produkt nigdy nie przechodzi przez własny magazyn i jest wysyłany bezpośrednio od dostawcy do konsumenta. To jest niespodzianka, z którą spotykają się многие sprzedawcy dropshippingowi: myślą, że tylko pośredniczą, ale ten, kto prowadzi markę, ponosi obowiązki producenta — w tym przeprowadzenie analizy ryzyka i przygotowanie dokumentacji technicznej.

Jeśli sprzedawca dropshippingowy sprzedaje produkt pod marką oryginalnego producenta, rola jest mniej jednoznaczna. Jeśli producent znajduje się poza UE i nie został wyznaczony importer lub upoważniony przedstawiciel, pojawia się pytanie, kto po raz pierwszy wprowadza produkt na rynek UE — i może to być strona, która organizuje zamówienie dla konsumenta z UE, nawet jeśli sprzedawca dropshippingowy nigdy fizycznie nie posiadał produktu. To właśnie punkt, w którym rozporządzenie pozostawia miejsce na interpretację: opisuje role na podstawie tego, co ktoś robi, a nie na podstawie tego, kto zarządza zapasami. Czysty dystrybutor — który jedynie odsprzedaje produkt już wprowadzony na rynek bez własnej marki lub modyfikacji — nie musi opracowywać analizy ryzyka ani dokumentacji technicznej; obowiązek ten spoczywa na producencie lub importerze. Bez możliwości wskazania producenta, importera lub upoważnionego przedstawiciela z UE produkt nie może być w ogóle oferowany, a przy dropshippingu z kraju trzeciego taka wskazana strona często brakuje.

Gdzie to znajduje się w rozporządzeniu: artykuł 3 i 4

Definicje producenta, importera i dystrybutora znajdują się w artykule 3 Rozporządzenia (UE) 2023/988; artykuł 4 reguluje sprzedaż na odległość i wymóg, aby przy ofercie online było jasne, kto jest producent i, gdzie ma to zastosowanie, kto jest odpowiadającym za rynek UE. Na swojej stronie poświęconej bezpieczeństwu produktów wskazuje na ten związek między rolą a obowiązkiem, a także na fakt, że nadzór odbywa się w momencie, gdy produkt pojawia się na rynku niderlandzkim — niezależnie od miejsca wysyłki.