Γίνομαι ο ίδιος υπεύθυνος αν είμαι εταίρος υπηρεσιών εκπλήρωσης παραγγελιών;

Η εκπλήρωση γίνεται ευθύνη μόνο όταν δεν μένει κανείς άλλος

Ένας πάροχος υπηρεσιών εκπλήρωσης γίνεται ο υπεύθυνος όταν δεν υπάρχει κανείς κατασκευαστής, εισαγωγέας ή εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος στην ΕΕ που μπορεί να προσδιοριστεί, ή όταν κανένας από αυτούς δεν ανταποκρίνεται ή δεν είναι προσβάσιμος. Όσο υπάρχουν και είναι ευρίσκοντες αυτοί οι προηγούμενοι κρίκοι της αλυσίδας, ο πάροχος υπηρεσιών εκπλήρωσης παραμένει απλώς πάροχος υπηρεσιών εκπλήρωσης: μια οντότητα που παρέχει αποθήκευση, συσκευασία, διευθυνσιοδότηση ή αποστολή χωρίς να είναι ιδιοκτήτης του προϊόντος, με το αντίστοιχο, περιορισμένο σύνολο υποχρεώσεων.

Ο ρόλος του παρόχου υπηρεσιών εκπλήρωσης είναι στο τέλος μιας ιεραρχίας. Πρώτα είναι υπεύθυνος ο κατασκευαστής στην ΕΕ, έπειτα ο εισαγωγέας, έπειτα ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος, και μόνο αν κανένας από αυτούς τους τρεις δεν μπορεί να προσδιοριστεί, η ευθύνη πέφτει στον πάροχο υπηρεσιών εκπλήρωσης. Αυτό καθιστά τη θέση στην πράξη ευάλωτη: όποιος αποστέλλει πακέτα για έναν πωλητή εκτός ΕΕ που δεν ανταποκρίνεται σε αιτήματα, ή του οποίου τα στοιχεία επικοινωνίας δεν λειτουργούν πλέον, δεν μπορεί να επικαλεστεί ότι «είμαι μόνο λογιστικά»— πρέπει να υπάρχει υπεύθυνος, και ελλείψει καλύτερου, γίνεται αυτός ο τελευταίος κρίκος που μπορεί ακόμα να προσδιοριστεί. Αυτό είναι ανεξάρτητο από τον κανόνα της δικής του επωνυμίας: όποιος πωλεί προϊόντα με το δικό του όνομα ή λογότυπο θεωρείται κατασκευαστής, ακόμα και αν εκείνη η οντότητα παρέχει επιπλέον υπηρεσίες εκπλήρωσης για τρίτους. Ένας διανομέας — που απλώς επαναπωλεί ένα προϊόν χωρίς αυτή τη λειτουργία ενδιάμεσου — δεν εμφανίζεται σε αυτή την ιεραρχία και επομένως ποτέ δεν γίνεται αυτόματα υπεύθυνος.

Πού προέρχεται αυτό: άρθρο 16 και άρθρο 3

Το άρθρο 16 της Verordnung (EU) 2023/988 περιγράφει την ιεραρχία των χειριστών της αγοράς που ενεργούν ως υπεύθυνος, με τον πάροχο υπηρεσιών εκπλήρωσης στο τέλος της σειράς όταν λείπουν ή είναι ανυπόλογος κατασκευαστής, εισαγωγέας και εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος. Το άρθρο 3 της ίδιας Verordnung ορίζει τι νοείται ως πάροχος υπηρεσιών εκπλήρωσης: μια οντότητα που προσφέρει υπηρεσίες όπως αποθήκευση, συσκευασία, διευθυνσιοδότηση ή αποστολή χωρίς να γίνεται ιδιοκτήτης των προϊόντων.