gpsria.eu

Czy sprzedajesz w wielu krajach UE? To zmienia się na mocy GPSR

GPSR obowiązuje jako rozporządzenie bezpośrednio i jednolicie we wszystkich krajach UE, ale w kilku kwestiach — język, nadzór i ewentualne krajowe przepisy — praktyka różni się w zależności od kraju.

GPSR to rozporządzenie europejskie, co oznacza, że podstawowe obowiązki — obowiązkowe informacje na karcie produktu, analiza ryzyka, dokumentacja, obowiązek zgłaszania incydentów — obowiązują bezpośrednio i w ten sam sposób we wszystkich 27 państwach członkowskich. Nie musisz więc dla każdego kraju na nowo ustalać, czy rozporządzenie ma zastosowanie. To, co może się różnić w zależności od kraju, to trzy praktyczne kwestie: język, w którym ostrzeżenia i instrukcje muszą być zamieszczone, który organ nadzoru w danym kraju jest właściwy, i czy oprócz GPSR obowiązują dodatkowe przepisy krajowe dotyczące Twojej kategorii produktu.

Dla przedsiębiorcy, który rozszerza działalność z Holandii na Niemcy, Francję lub Polskę, często jest to zaskoczenie: przepisy są zharmonizowane, ale wdrażanie nie jest całkowicie jednolite. Kto zna to rozróżnienie, wie też lepiej, co trzeba zbadać ponownie, a co nie, na każdym nowym rynku.

Co pozostaje takie samo w każdym państwie członkowskim

Ponieważ GPSR to rozporządzenie, a nie dyrektywa, nie jest potrzebna krajowa ustawa wdrażająca, jak w przypadku wcześniejszych przepisów europejskich. Obowiązki dotyczące karty produktu, dokumentacji technicznej, rejestru skarg i obowiązku zgłaszania za pośrednictwem Safety Business Gateway są zawarte w samym rozporządzeniu i obowiązują bez konieczności utworzenia przez państwo członkowskie własnej wersji. Jeśli przeszedłeś sprawdzenie ról i obowiązków na rynku holenderskim, nie musisz zatem powtarzać tego fundamentu dla każdego kraju. Warto jednak najpierw zbadać, jaką dokładnie rolę pełnisz w łańcuchuponieważ ta rola określa, które obowiązki dotyczą Ciebie w każdym kraju, w którym sprzedajesz.

Język ostrzeżeń różni się w zależności od kraju

To, co nie jest takie samo wszędzie, to język, w którym informacje bezpieczeństwa muszą dotrzeć do konsumenta. Państwa członkowskie mogą wymagać, aby ostrzeżenia i instrukcje użytkowania były w języku urzędowym danego kraju, a wymóg ten jest niezależny od tego, czy masz już wersję angielską lub holenderską. Jeśli sprzedajesz za pośrednictwem własnego sklepu internetowego lub platformy handlowej na kilka krajów, to jedna z pierwszych rzeczy do sprawdzenia dla każdego rynku, niezależnie od treści samego ostrzeżenia.

Organ nadzoru różni się w zależności od kraju

Każde państwo członkowskie wyznacza swoich własnych organów nadzoru rynku. W Holandii jest to dla wielu produktów niespożywczych NVWA, ale inne kraje mają inne organy z własnymi procedurami, własnymi priorytetami i własnymi uprawnieniami w krajowym systemie sankcji. Dla sklepu internetowego działającego w kilka krajach oznacza to, że produkt w jednym kraju może otrzymać pytania od innego organu niż w innym kraju, nawet jeśli chodzi o dokładnie ten sam obowiązek europejski. Który organ jest właściwy w konkretnym kraju i jak działa, może wyjaśnić sam organ nadzoru lub lokalny prawnik; to wykracza poza to, co można powiedzieć na podstawie samego rozporządzenia.

Przepisy krajowe poza GPSR

Niektóre kraje mają oprócz GPSR dodatkowe krajowe przepisy dla określonych kategorii produktów — pomyśl o substancjach chemicznych, urządzeniach elektrycznych lub zabawkach. Przepisy te istnieją niezależnie od GPSR i dlatego też wykraczają poza sprawdzenie ról i obowiązków, które skupia się na samej GPSR. Jeśli wprowadzasz kategorię produktu na nowy rynek, warto zbadać, czy oprócz europejskiego rozporządzenia obowiązują jeszcze krajowe przepisy. W bazie wiedzy, gdzie zagadnienia są opracowane dla każdej sytuacji, różnica między obowiązkiem GPSR a ewentualnymi dodatkowymi wymogami krajowymi jest wyjaśniana dla każdego zagadnienia.

Praktycznie: co sprawdzasz w każdym kraju przed rozszerzeniem działalności

Zanim umieścisz produkt na nowym rynku UE, warto rozpatrzeć osobno cztery kwestie: język etykiet i ostrzeżeń, właściwy organ nadzoru w danym kraju, ewentualne dodatkowe przepisy krajowe dla Twojej kategorii produktu oraz to, czy obecny operator odpowiedzialny na poziomie UE będzie również dostępny i osiągalny na tym rynku. Podstawowe obowiązki wynikające z GPSR nie muszą być ponownie oceniane — są już ustalone w rozporządzeniu. Pytania, które pojawiają się regularnie przy rozszerzeniu na kolejne kraje, zebrane są w najczęściej zadawanych pytaniach dotyczących GPSR, a osoba chcąca wiedzieć, skąd dokładnie pochodzą informacje na tej stronie, przeczyta to na stronie wyjaśniającej źródła informacji.

Jeśli wątpisz, czy rozszerzenie na inny kraj UE zmieni Twoje obowiązki, bezpłatna szybka ocena da pierwsze wskazanie, a baza wiedzy pomoże w zbadaniu szczegółów dla każdego tematu.

Ten artykuł zawiera informacje ogólne i nie stanowi porady prawnej.