Als uw bedrijf producten van buiten de EU inkoopt en die vervolgens op de Europese markt brengt, dan bent u onder de GPSR in veel gevallen de importeur — een rol met eigen, expliciete verplichtingen. U moet onder meer controleren of de fabrikant zijn deel van de regels heeft nageleefd, of de technische documentatie bestaat, en of het product de vereiste informatie draagt voordat u het in de EU verkoopt. Dat was onder de oudere productveiligheidsregels minder scherp geformuleerd; de GPSR maakt de rol van importeur nu een eigenstandige schakel met een eigen controleplicht, los van de fabrikant.
Of dit voor uw bedrijf verandert, hangt af van waar uw leverancier is gevestigd. Koopt u in bij een leverancier binnen de EU, dan bent u doorgaans geen importeur, ook al komt het product oorspronkelijk van verder weg. Haalt u zelf goederen rechtstreeks bij een fabrikant of handelaar buiten de EU, dan ligt de importeursrol in de regel bij u, ook als u het product onder een ander merk verkoopt.
Wie de verordening als importeur beschouwt
De GPSR onderscheidt binnen de keten een aantal rollen: fabrikant, gemachtigde, importeur en distributeur. De importeur is de partij die een product uit een land buiten de EU voor het eerst op de Europese markt brengt. Dat kan een groothandel zijn, maar net zo goed een webshop die zelf bestelt bij een fabriek in Azië of de Verenigde Staten en de zending rechtstreeks naar Europese klanten laat gaan of hier eerst opslaat. De juridische kwalificatie hangt af van de feitelijke rol in de keten, niet van hoe een bedrijf zichzelf noemt op de factuur.
Dit raakt een groep ondernemers die zich vaak niet als importeur ziet: wie via een platform rechtstreeks bij een fabrikant buiten de EU bestelt en de goederen laat verschepen naar eigen magazijn of naar een fulfilmentpartner, kan feitelijk als eerste partij in de EU optreden. Wie twijfelt of die rol op het eigen bedrijf van toepassing is, kan dat in een paar vragen laten uitwijzen.
Wat er concreet verandert ten opzichte van eerdere regels
Onder de oudere Europese productveiligheidsrichtlijn stonden importeursverplichtingen vooral impliciet in nationale wetgeving en verschilden ze soms per lidstaat. De GPSR geldt rechtstreeks in alle 27 lidstaten en formuleert de importeursplicht expliciet: voordat een product op de markt komt, gaat de importeur na of de fabrikant de risicoanalyse en technische documentatie heeft opgesteld, of het product is voorzien van type-, batch- of serienummer en van de naam en contactgegevens van de fabrikant, en of de gebruiksaanwijzing en waarschuwingen er zijn in een taal die de consument in het land van verkoop begrijpt.
Nieuw is ook dat de importeur zijn eigen naam en adres op het product, de verpakking of een begeleidend document moet vermelden. Dat is geen keurmerk en geen goedkeuring — het is een herleidbaarheidseis, zodat een toezichthouder of consument weet wie het product in de EU heeft gebracht.
Wat een importeur voordat de verkoop start controleert
De verordening vraagt van de importeur geen eigen productbeoordeling, wel een controlerende blik op wat de fabrikant heeft opgeleverd. Dat betekent: nagaan of er een risicoanalyse en technische documentatie bestaan, of de verplichte etikettering aanwezig is, en of de contactgegevens van de fabrikant kloppen. Ontbreekt een van die stukken, dan ligt de vraag bij de fabrikant, niet bij de importeur zelf om die op te stellen — al kan de importeur er wel op worden aangesproken als hij een product zonder die stukken op de markt brengt. Welke documenten daarvoor precies nodig zijn en hoe u die bij een leverancier buiten de EU opvraagt, is verder uitgewerkt in de kennisbank per onderwerp.
Wanneer de rol verschuift naar fabrikant
De importeursrol en de fabrikantsrol sluiten elkaar niet uit, maar vallen ook niet automatisch samen. Wie een product van een fabrikant buiten de EU inkoopt en het ongewijzigd doorverkoopt, is doorgaans importeur. Wie hetzelfde product onder eigen merk of logo verkoopt, geldt in de regel als fabrikant — met een zwaardere verplichting dan die van importeur, omdat dan ook de risicoanalyse en technische documentatie zelf moeten worden opgesteld of overgenomen en gedragen. Dat onderscheid is precies waarom de rolvraag als eerste stap loont, voordat u naar etikettering of documentatie kijkt.
Wat dit praktisch betekent voor uw webshop
Voor bedrijven die al langer bij dezelfde EU-groothandel inkopen, verandert er weinig. Voor bedrijven die zelf rechtstreeks bij fabrikanten buiten de EU bestellen — via een platform, een beurs of een eigen inkooprelatie — is de importeursrol een nieuw, expliciet aandachtspunt, met eigen controleverplichtingen los van wat de leverancier zelf al claimt te hebben geregeld. Hoe gpsria.eu die controlepunten per productcategorie ordent en waar de informatie op EUR-Lex vandaan komt, staat toegelicht op de pagina over onze werkwijze.
Twijfelt u of uw bedrijf voor een bepaald product als importeur, fabrikant of distributeur geldt, dan is de gratis rollencheck een logisch startpunt, of bekijkt u eerst de antwoorden op de meest gestelde vragen over deze rolverdeling.