Ποια έγγραφα πρέπει να ζητήσω από τον προμηθευτή μου;

Ποια έγγραφα ζητάτε εξαρτάται από το ρόλο σας

Αυτό που ζητάτε από έναν προμηθευτή διαφέρει ουσιαστικά μεταξύ ενός εισαγωγέα και ενός διανομέα — και αυτή η διαφορά βρίσκεται σε αυτό που η Verordnung ζητάει από κάθε ρόλο. Ένας εισαγωγέας λαμβάνει ένα προϊόν από έξω της ΕΕ και το εισάγει ο ίδιος στην Ένωση· αυτός ο ρόλος ελέγχει εάν ο κατασκευαστής έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, και επομένως ζητάει την πλήρη τεκμηρίωση: την τεχνική τεκμηρίωση, την ανάλυση κινδύνου, τις πληροφορίες συμμόρφωσης ΕΕ, τις οδηγίες και προειδοποιήσεις στην απαιτούμενη γλώσσα, και τα στοιχεία με τα οποία ο κατασκευαστής είναι ανιχνεύσιμος. Ένας διανομέας — όποιος επαναπωλεί το προϊόν εντός της ΕΕ χωρίς να το εισάγει πρώτος ή να το διακινεί με το δικό του όνομα — ελέγχει μόνο εάν οι απαιτούμενες πληροφορίες υπάρχουν στο προϊόν ή τη συσκευασία: προειδοποιήσεις, οδηγίες χρήσης, στοιχεία ταυτοποίησης. Ένας διανομέας επομένως δεν χρειάζεται να ζητήσει την υποκείμενη ανάλυση κινδύνου ή τεχνικά δοσιέα· αυτή η υποχρέωση ανήκει στον κατασκευαστή και τον εισαγωγέα, όχι σε αυτόν.

Όποιος πωλεί ένα προϊόν με το δικό του όνομα ή το δικό του σήμα, ισχύει ο ίδιος ως κατασκευαστής — ακόμη και αν το προϊόν έχει αναπτυχθεί αλλού και έχει τοποθετηθεί μόνο ένα λογότυπο. Σε αυτή την περίπτωση, το να ζητάς έγγραφα από τον προμηθευτή δεν αρκεί: τα υποκείμενα στοιχεία (προδιαγραφές, αναφορές δοκιμών, πληροφορίες υλικών) αποτελούν το σημείο εκκίνησης για την δική σας τεχνική τεκμηρίωση και ανάλυση κινδύνου, τις οποίες ο ιστότοπος πωλήσεων πρέπει να μπορεί να παρουσιάσει ο ίδιος. Αυτό που αρχικά ξεκινάει ως «ζήτημα εγγράφων από τον προμηθευτή», γίνεται σε αυτή την περίπτωση η δημιουργία ενός δικού σας δοσιέ.

Πού βρίσκεται αυτή η διαφορά στη Verordnung

Η διάκριση προκύπτει από το άρθρο 11 της Verordnung (EU) 2023/988, το οποίο περιγράφει το καθήκον ελέγχου του εισαγωγέα, και το άρθρο 12, το οποίο ρυθμίζει το ελαφρύτερο καθήκον ελέγχου του διανομέα. Και τα δύο άρθρα ισχύουν για καθεμία από τις είκοσι επτά χώρες-μέλη με τον ίδιο τρόπο, επειδή η GPSR είναι μια Verordnung και όχι μια Richtlinie που εφαρμόζεται ανά χώρα.