Waar moet een terugroepactie onder de GPSR aan voldoen?

Een terugroepactie is in de eerste plaats een plicht van de fabrikant

Een terugroepactie voldoet aan de GPSR wanneer zij consumenten daadwerkelijk bereikt en hen een passende remedie biedt: reparatie, vervanging of terugbetaling, zoals artikel 37 van de verordening voorschrijft. Deze verplichting rust op de fabrikant — en dat is een ruimer begrip dan de meeste ondernemers denken. Wie een product onder eigen naam of merk op de markt brengt, geldt als fabrikant, ook als het gaat om een ingekocht product waar alleen een eigen logo op is gezet, of om een product dat wezenlijk is gewijzigd. Voor deze partij geldt de terugroepplicht in volle omvang, inclusief het informeren van de toezichthouder en het bieden van de remedie aan de consument.

Een distributeur die een product doorverkoopt zonder het als eigen merk te voeren, hoeft zelf geen terugroepactie op te zetten. Voor deze rol geldt vooral een meldings- en medewerkingsplicht: signaleren dat een product gevaarlijk is en de fabrikant, importeur of toezichthouder daarover informeren. Zonder een aanwijsbare EU-verantwoordelijke — eerst de fabrikant, dan de importeur, dan de gemachtigde, dan de fulfilmentdienstverlener — mag een product niet worden aangeboden, en de partij die als laatste in die keten geen ander kan aanwijzen, wordt daar zelf toe gerekend. De communicatie richting consumenten hoort in hun eigen taal: Nederlands in Nederland, Duits in Duitsland, en in België Nederlands, Frans of Duits naargelang het taalgebied. Meldingen over veiligheidsincidenten lopen via de Safety Business Gateway, de gemeenschappelijke Europese ingang die de nationale toezichthouders — waaronder de NVWA, de Duitse deelstaatautoriteiten via de BAuA, en de FOD Economie in België — mede raadplegen.

Dit volgt uit artikel 35 en 37 van de verordening

De terugroepverplichting en de remedie voor de consument staan in artikel 35 en 37 van Verordening (EU) 2023/988; de rolverdeling tussen fabrikant, importeur, distributeur, gemachtigde en fulfilmentdienstverlener bepaalt telkens wie van deze verplichtingen welk deel draagt.